Autor: aptekarzradzi.pl | 8 marca 2018 | zioła
Autor: aptekarzradzi.pl | 8 marca 2018 | zioła
Melisa lekarska (łac. Melissa officinalis L.) pochodzi z cieplejszych obszarów Morza Śródziemnego oraz Azji Mniejszej, jednak obecnie jest powszechnie uprawiana w Polsce. Rośnie w doniczkach na kuchennych parapetach, a latem również w ogrodach przydomowych oraz na plantacjach. Jest to roślina miododajna, o charakterystycznym, cytrynowym zapachu. Surowcem wykorzystywanym zarówno w kuchni, jak i do celów leczniczych, są jej liście (łac. Folium Melissae) oraz całe ziele (łac. Herba Melissae), które stosuje się świeże lub suszone.
- olejek lotny zawierający w składzie m.in.: cytral, cytronelol, geraniol, linalol, kariofilen
- garbniki
- substancje gorzkie
- związki trójterpenowe
- związki żywicowe
- śluzy
- flawonoidy
- witaminy i sole mineralne
- kwasy fenolowe: m. in. kawowy, rozmarynowy
Melisa była używana w medycynie od wieków, a jej właściwości znalazły się także w średniowiecznych przepisach klasztornych na nalewki stosowane w leczeniu różnych dolegliwości. Może być używana zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie, w zależności od potrzeb.
Wewnętrznie melisa działa na:
uspokojenie w przypadku trudności z zasypianiem, bezsenności, depresji, migrenie oraz nerwowości, szczególnie w czasie menstruacji; wspomaga trawienie, reguluje pracę żołądka, łagodzi zaburzenia trawienne, poprawia funkcjonowanie dróg żółciowych, pobudza apetyt, działa przeciwwzdęciowo i pomaga przy wrzodach żołądka; działa przeciwbakteryjnie, przeciwwirusowo, przeciwzapalnie, grzybobójczo i wykrztuśnie, wspomagając leczenie infekcji dróg oddechowych; łagodzi bóle menstruacyjne; ma działanie mlekopędne; wspiera układ krwionośny i pomaga przy wahaniach ciśnienia; wykazuje działanie immunomodulujące.
Zewnętrznie melisa jest stosowana:
na opryszczkę, pleśniawki oraz zmiany skórne, np. po ospie wietrznej; na ukąszenia owadów; w leczeniu bólów reumatycznych i gośćcowych; do płukania ust przy infekcjach.
Świeża melisa jest popularnym dodatkiem do sałatek i surówek. W kuchni wykorzystuje się ją także w zupach owocowych, sosach ziołowych, majonezowych oraz w octach. Zarówno świeża, jak i suszona melisa doskonale pasuje do grzybów, jajek i mięs, szczególnie cielęciny i drobiu. Może również pomóc w usuwaniu lub łagodzeniu zapachu ryb morskich – wystarczy natrzeć je suszoną melisą na godzinę przed smażeniem lub pieczeniem, bądź obłożyć świeżymi listkami, delikatnie obchodząc się z nimi, by nie straciły zbyt wiele olejku lotnego.
- w maseczkach odświeżających, szczególnie polecana do tłustej cery
- wykorzystywana w aromatoterapii
- wykorzystywana w produkcji perfum
- do masażu i kąpieli leczniczych – efekt odprężający
- dodatek do kosmetyków
- płukanki do włosów
Napar: 2 łyżki stołowe świeżej lub suszonej melisy zalewa się szklanką wrzącej wody i pozostawia pod przykryciem na 20 minut. Po przecedzeniu napój jest gotowy do picia 2-4 razy dziennie.
Odwar: 2 łyżki stołowe melisy zalewamy szklanką letniej wody, podgrzewamy mieszając, ale nie doprowadzamy do wrzenia. Całość gotujemy przez 30 minut, następnie cedzimy i pijemy 2-4 razy dziennie.
Melisa jest bezpieczna w użyciu, więc można ją stosować regularnie bez obaw o przedawkowanie. Jak wiele innych ziół, melisa działa łagodnie na nasz organizm, pełniąc rolę rośliny leczniczej, przyprawy w kuchni oraz składnika kosmetyków. Warto regularnie korzystać z jej dobroczynnych właściwości, bo jest nie tylko zdrowa, ale i smaczna.