Składniki chemiczne korzenia łopianu:

Łopian większy (łac. Arctium lappa L.) zawiera:

40% inuliny
0,17-0,2% olejku eterycznego
związki poliacetylenowe
garbniki
substancje goryczowe
śluz
fitosterole
kwasy organiczne
sole mineralne, głównie fosforu i siarki
białka
tłuszcze
glikozydy
saponiny
witaminę C

Działanie łopianu obejmuje:
właściwości przeciwbakteryjne
działanie przeciwgrzybicze
łagodzenie stanów zapalnych
wspomaganie wydzielania żółci
działanie moczopędne
napotne
odtruwające
poprawiające metabolizm
zmniejszające produkcję soku żołądkowego, a zwiększające wydzielanie śluzu w układzie pokarmowym
obniżenie poziomu cukru we krwi

Zastosowanie łopianu: Łopian skutecznie hamuje rozwój bakterii i grzybów. Pobudza wydzielanie żółci, soku trzustkowego i jelitowego, a także obniża poziom cukru we krwi. Korzeń łopianu jest używany w leczeniu reumatyzmu, gościec, schorzeń układu kostnego, zaburzeń przemiany materii, chorób przewodu pokarmowego, zapaleń dróg moczowych i pęcherzyka żółciowego oraz problemów skórnych, takich jak wypryski, trądzik, czyraki i swędzenie. Wzmacnia cebulki włosów, usuwa łupież i leczy łojotok.

Korzeń oraz młode liście łopianu można przygotować jako jarzynę (na surowo) lub kisić. Olej z owoców (nasion) służy do produkcji mydła, a z łodyg wytwarza się włókno, które znajduje zastosowanie w przemyśle papierniczym.

Przepisy:
Sok ze świeżego korzenia (łac. Succus Bardanae): Wyciskamy sok z rozdrobnionych korzeni w sokowirówce i pijemy po 1 łyżeczce na kieliszek wody 2-3 razy dziennie. Sok można zakonserwować alkoholem 40-60%, w proporcji 1:1, i stosować zewnętrznie lub wewnętrznie (10 ml 2-3 razy dziennie).

Odwar (łac. Decoctum Bardanae): 1 łyżkę suszonych, rozdrobnionych korzeni zalewamy 1 szklanką wody (200-220 ml) i gotujemy przez 3-10 minut. Po odstaniu 10-30 minut, przecedzamy i pijemy 2-3 razy dziennie po szklance. Odwar można stosować także do przemywań, okładów, wcierania we włosy i kąpieli leczniczych.

Nalewka łopianowa (łac. Tinctura Bardanae): 1 część rozdrobnionych korzeni łopianu zalewamy 5 częściami alkoholu 40-60%. Macerujemy przez co najmniej 7 dni, a po przefiltrowaniu przyjmujemy 2-3 razy dziennie (5-10 ml na 100 ml wody). Nalewkę można stosować do przemywania skóry lub wcierania we włosy, rozcieńczając wodą w proporcji 1:1 lub 1:2.

Odwar do pielęgnacji włosów: Przygotowujemy odwar z korzeni łopianu i kłączy tataraku w równych ilościach.

Wyciąg olejowy do pielęgnacji włosów (łac. Oleum Badanae): Suszone lub świeże korzenie skrapiamy alkoholem 40-70% i zalewamy olejem słonecznikowym, winogronowym lub lnianym, podgrzewanym przez 15 dni. Po przecedzeniu wcieramy we włosy, aby zwalczać łupież i stymulować porost włosów.

Uwaga: Przy leczeniu chorób skórnych warto stosować łopian zarówno zewnętrznie, jak i wewnętrznie.

Najnowsze badania potwierdzają lecznicze i pielęgnacyjne właściwości łopianu, co ponownie potwierdza mądrość naszych przodków w wykorzystywaniu tej rośliny. Dzięki jej powszechności, warto ją stosować w codziennej pielęgnacji i leczeniu.